De eerste kerst en nieuwjaar sinds ik apart woon, voelde het alsof ik een nieuwe taal van rouw en aanwezigheid moest leren. Mijn kinderen waren er maar de helft van de tijd en dat gemis voelde als een constante onderstroom. Soms zacht, soms scherp als een steek in mijn borst. Er is iets rauws aan dit soort eerste feestperiodes. De wereld lijkt vol licht en warmte, maar je eigen binnenwereld kan plots leeg en stil aanvoelen. Ik merkte dat ik voortdurend balanceerde tussen twee
